براستی انسان ضعیف یا ضعیفه کیست؟
مردان و زنان امروز خوبست قدری درین مورد اندیشه کنند چرا که خودشناسی هم این روزها بسیار مد است و بدون آن نمیشود پز "امروزی" بودن داد...بهر حال از ما گفتن!
ضعیف بودن یا نبودن؟! اینست انتخاب پیش روی زن و مرد امروز!!!
ضعیف بودن برای مرد میتواند "ضعیف النفس" بودن باشد.
یعنی قدرت افسار زدن بر نفس را نداشتن و بجایش افسار خود در دست نفس دادن! یعنی قدرت کنترل خشم و غضب را نداشتن. یعنی وقتی کسی را کتک میزنید در واقع از ضعف نفس خودتان است که خشم افسار شما را در دست میگیرد بجای اینکه شما افسارش را بکشید و بر او لگام زنید!!!
ضعف مرد یعنی: افسار بدست هوا و هوس دادن!افسار بدست خشم دادن!در کل افسار بدست نفس دادن...
هرگونه خودمحوری و مازاد حب نفس در حد غرور کاذب هم بمعنای افسار بدست نفس دادن است. همچنین است نیاز به تملک دیگران و دیکته کردن و امر و نهی کردن و سرکوب دیگران بشکل مردسالاری یا پدرسالاری یا خوانسالاری یا هر نوع دیگری از دیکتاتوری و استثمار انسانها.
اصولا این از روی ضعف و استیصال مرد است که افسار بدست نفس میدهد و نه نشانه قدرت.
نفس بمانند زالویی است که پیوسته خون میمکد و باد میکند تا بدانجا که خود از فشار آن بترکد و بمیرد! و دیکتاتورها دقیقا همینند.
براستی افسار گسیختگی نفس را همچونان زالو هرگز سیری متصور نیست! چنان بر جان و روح و خرد فرد بتازد و آنرا بیمار و زایل کند که فرد دیگر قابل شناسایی نباشد و به دیو و هیولایی بی شاخ و دم بدل گردد که موجب زجر و اندوه خود و یاران شده و دوست داشتن چنین موجودی حتی بر آنان ناممکن گردد!
متاسفانه هنوز در دنیای "مدرن" و "متمدن" نشانه های ضعف نفس که خشونت و هرزگی و خودمحوری و غرور کاذب و دیکتاتوریست در مردان حتی مدعیان دینداری یا روشنفکری بوفور هویداست!
کسی نیست به این خیل افسار گسیختگان بگوید: اهوی! کجای رفتار و کردار شما نشان از تمدن دارد؟!آیا ممکنست شرح دهید؟ انشایی بنویسید و تشریح کنید که چه بسر آن کودک که شما بودید آمد؟خوبست بزرگترها هم گاهی انشایی در مورد "خود" بنویسند نه؟ مردسالاری بهترست یا عشق و دوستی؟! نسل جوانتر مردان چون هنوز اندر خم اولین کوچه های حب نفس میپلکد تصور میکند که از پدرانش متفاوت است و مثلا دیکتاتور و مغرور و مردسالار و پدرسالار و ... نیست.
ضعف مرد یعنی: افسار بدست هوا و هوس دادن!افسار بدست خشم دادن!در کل افسار بدست نفس دادن...
هرگونه خودمحوری و مازاد حب نفس در حد غرور کاذب هم بمعنای افسار بدست نفس دادن است. همچنین است نیاز به تملک دیگران و دیکته کردن و امر و نهی کردن و سرکوب دیگران بشکل مردسالاری یا پدرسالاری یا خوانسالاری یا هر نوع دیگری از دیکتاتوری و استثمار انسانها.
اصولا این از روی ضعف و استیصال مرد است که افسار بدست نفس میدهد و نه نشانه قدرت.
نفس بمانند زالویی است که پیوسته خون میمکد و باد میکند تا بدانجا که خود از فشار آن بترکد و بمیرد! و دیکتاتورها دقیقا همینند.
براستی افسار گسیختگی نفس را همچونان زالو هرگز سیری متصور نیست! چنان بر جان و روح و خرد فرد بتازد و آنرا بیمار و زایل کند که فرد دیگر قابل شناسایی نباشد و به دیو و هیولایی بی شاخ و دم بدل گردد که موجب زجر و اندوه خود و یاران شده و دوست داشتن چنین موجودی حتی بر آنان ناممکن گردد!
متاسفانه هنوز در دنیای "مدرن" و "متمدن" نشانه های ضعف نفس که خشونت و هرزگی و خودمحوری و غرور کاذب و دیکتاتوریست در مردان حتی مدعیان دینداری یا روشنفکری بوفور هویداست!
کسی نیست به این خیل افسار گسیختگان بگوید: اهوی! کجای رفتار و کردار شما نشان از تمدن دارد؟!آیا ممکنست شرح دهید؟ انشایی بنویسید و تشریح کنید که چه بسر آن کودک که شما بودید آمد؟خوبست بزرگترها هم گاهی انشایی در مورد "خود" بنویسند نه؟ مردسالاری بهترست یا عشق و دوستی؟! نسل جوانتر مردان چون هنوز اندر خم اولین کوچه های حب نفس میپلکد تصور میکند که از پدرانش متفاوت است و مثلا دیکتاتور و مغرور و مردسالار و پدرسالار و ... نیست.
اما نمیداند که پدرانش هم از ابتدای راه چنین نبودند!
پدران برای پسرانتان بگویید روزگاری شما هم عاشق پیشه بودید و برای عشق و دوستی و صفا و صمیمیت و یاری و همدلی فرش قرمز پهن میکردید و کلی زنان را تحویل میگرفتید! اما بمرور تبدیل شدید به دیکتاتورهای مردسالار و خشک و خشن امروزی!
پدران برای پسرانتان بگویید روزگاری شما هم عاشق پیشه بودید و برای عشق و دوستی و صفا و صمیمیت و یاری و همدلی فرش قرمز پهن میکردید و کلی زنان را تحویل میگرفتید! اما بمرور تبدیل شدید به دیکتاتورهای مردسالار و خشک و خشن امروزی!
باشد که جوانان حواسشان را بیشتر جمع کنند تا بدانند قدرتمندی در چیست.
___________________________________________________
بگذریم! و برویم بسراغ بانوان عزیز:
ضعیفه بودن یعنی چه؟ ضعیفه کیست؟ و زن توانمند کیست؟
ضعیفه بودن: بطور کلی یعنی قدر خود ندانستن!
نه باور کن!
یعنی ضعف آقایان معمولا در مازاد حب نفس و ضعف خانمها معمولا در کمبود حب نفس است. جالبه نه؟
پس حب نفس بخودی خود چیز بدی نیست! تازه خوب و لازم هم هست. اما زیاد و کمش برای همه دردسر ساز میشود!
ضعف نفس: شنیدی میگن ضعف نفس داره؟ یعنی به اندازه لازم و کافی حب نفس نداره.
ضعف نفس: شنیدی میگن ضعف نفس داره؟ یعنی به اندازه لازم و کافی حب نفس نداره.
برای خود بعنوان یک انسان ارج و قدر قایل نبودن از روی ضعف نفس است!
چنین کسی نخواهد توانست برای هیچ انسان دیگری هم ارج و قدر بداند!
{حالا همه اینا به فارسی چی میشه؟ مهم نیست بعدا یادم میاد. مهمتر اینه که هر چه زودتر ضعیفه های جامعه ما یاد بگیرن که خودشون رو دوست داشته باشن. اونوقت همه شادتر خواهیم بود.}
{حالا همه اینا به فارسی چی میشه؟ مهم نیست بعدا یادم میاد. مهمتر اینه که هر چه زودتر ضعیفه های جامعه ما یاد بگیرن که خودشون رو دوست داشته باشن. اونوقت همه شادتر خواهیم بود.}
ناممکن است که ما انسانها را دوست بداریم اما خودمان را دوست نداشته باشیم.
ناممکن است خودمان را دوست بداریم و انسان را دوست نداشته باشیم.
ناممکن است خودمان را دوست نداشته باشیم و انسان را دوست بداریم!
"انسان" کیست؟ و چرا دوست داشتنی است؟ *
براستی "انسانها" این آفریده های جهان آفرینش با همه تفاوتها و پیچیدگیها و تضادها و شخصیتهای گوناگون که حتی از کودکی با خود دارند چه موجودات جالب و عجیبی هستند و چه متفاوت با همه جانداران دیگر! انسان ابتدا بشکل کودکی پا به عرصه وجود میگذارد که همچون فرشتگان دوست داشتنی و ستودنیست. درین شکی نیست!!!
ما همان "انسانیم"! ما همان کودکیم! *
همان که آمده تا متفاوت باشد تا خودش باشد و خودش را و سایرین را کشف کند تا جهان را کشف و درک کند.
همان که با پتانسیل درک خود و جهان هستی آمده تا...؟ آمده تا چه کند؟
براستی انسان آمده به این دنیا که چه بکند؟خدای من! چقدر هنوز از پاسخ این سوال دوریم و پرت افتاده ایم!
براستی انسان آمده به این دنیا که چه بکند؟خدای من! چقدر هنوز از پاسخ این سوال دوریم و پرت افتاده ایم!
آنهم پس از اینهمه تمدنها که آمدند و رفتند و . . . ای وای!
وای من! که هنوز نمیدانم برای چه آمده ام! *
شاید پس از اینهمه بحثهای فلسفی و هنوز هم به نتیجه واحد نرسیدن بهتر باشد
شاید پس از اینهمه بحثهای فلسفی و هنوز هم به نتیجه واحد نرسیدن بهتر باشد
بزرگان دین و جامعه اقلا اجازه فرمایند این سوال را هر کودکی برای خودش و در آرامش و خلوت خودش پاسخ گوید!
اگر بجای قرنها تلاش در مغز شویی کودکان به قدر لحظه ای از او می آموختید
اگر بجای قرنها تلاش در مغز شویی کودکان به قدر لحظه ای از او می آموختید
امروز بشر در کرات دیگر بدنبال بهشت نمیگشت!
بگذریم! بین خودمان "ضعیفه"ها بماند:
انسان آمده تا کشف کند و کشف میکند تا بشناسد و می شناسد تا بستاید و میستاید چون براستی ستودنیست!
و از ستودن به مهر میرسد!
هستی چون کودک دوست داشتنی است.
تو هم جزوی از آن هستی و سزاوار مهری و میتوانی همانقدر دوست داشتنی باشی.
اما چگونه؟ چه شده که اینهمه از آن کودک که بودی آن موجود فرشته سان بدور افتادی؟
اما چگونه؟ چه شده که اینهمه از آن کودک که بودی آن موجود فرشته سان بدور افتادی؟
به کودک بنگر:
براستی این انسان کوچک از ابتدا میداند چه میخواهد و چه نمیخوهد!
برای او این بسیار ساده است. چنان ساده که انگار بشکلی غریزی میداند.
آنچه او را شاد و راحت و آرام میکند را دوست میدارد
آنچه او را شاد و راحت و آرام میکند را دوست میدارد
و با کوچکترین چیزی که مورد ناراحتی و آزارش شود جیغش گوش فلک را کر میکند!
آیا تو براستی به اندازه آن روزها که کودکی بودی اینک میدانی از زندگانیت چه میخوهی؟
آیا تو براستی به اندازه آن روزها که کودکی بودی اینک میدانی از زندگانیت چه میخوهی؟
یا در زندگی چه چیزهایی را نمی خواهی و آزارت میدهد؟!
___________________________________________
کودکان می آیند تا بما درس بدهند!
اما جامعه کودک را مغزشویی کرده و به او دیکته میکند که چه بخواهد و چه نخواهد!
اما جامعه کودک را مغزشویی کرده و به او دیکته میکند که چه بخواهد و چه نخواهد!
متاسفانه ما آموختیم که آنچه شاد مان میکند نخواهیم!
یا بزور از ما بگیرند! و در عوض چیزهایی که ناراحتمان میکند بزور بپذیریم!
قدرت تو از آنجا شروع میشود که بدنبال آنچه میخواهی بروی و از آنچه نمیخواهی بگریزی!
و برای اینکار باید به کودکی بازگردی و گرد و غبار عمر بزدایی و با خود خودت خلوت کنی و پیمان ببندی که خود تو:
بهترین دوست خودت باشی و خودت را دوست بداری و کودک درونت را بیدار کنی تا راهنمایت باشد!
پس از یاد مبر که روح کودک برای شکوفایی نیاز به عشق بی قید و شرط دارد! و اینک این وظیفه توست!
رمز زندگانی از ابتدا در درون تو بود: تو آن کودکی که میداند چه بخواهد و چه نخواهد!
آنچه شادت میکند و بتو آرامش میدهد بخواه و از آنچه ناشادت میکند و تو را می آزارد پرهیز کن.
تا جایی که دیگران را ناشاد نکرده و نیازاری!
.
کودک نه کسی را می آزارد نه ناشاد میکند و نه خودش را میازارد یا ناشاد میکند!
قدرت تو در اینستکه: کودک درونت بیدار و شادمان باشد!
قدرت تو در اینستکه: قادر باشی عشق بی قید و شرط به او دهی!
قدرت تو در اینستکه: قادر باشی عشق بی قید و شرط به او دهی!
که مسولیت بپذیری و از گزند حفظش کنی!
.
.
روزی که قدر کودک درونت را دانستی
و به هر چیزی که او را میرنجاند "نه!" گفتی
آنروز تو انسانی توانگر و قدرتمند و سالم و مفیدی.
آنروز تو لایق پرورش خود و نسلهای آینده ای!
آنروز تو لایق پرورش خود و نسلهای آینده ای!
تا آنروز . . . . بهترست از کودکان بپرسی و بیاموزی که:
از کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود؟ *
از کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود؟ *
* البته این پندها بیشتر مربوط به عالم درون بود!
* چون بحثهای فلسفی را انتهایی نیست! برای ادامه بحث در این زمینه به بخش مربوطه در گوگل مراجعه فرمایید!
