میخواهند تحصیل بکنید که روشنفکر شوید و فرزندانشان را بهتر تربیت کنید اما نمیخواهند بروید و کار کنید و حقوق بگیرید.
خب اشکالی ندارد اگر راست میگویند که خانه داری و بچه دار و شوهر داری شغلی است مقدس ما هم قبول داریم بشرط اینکه نیت خیر خود را به ثبوت رسانند.
این میشود یک چیزی! در غیر اینصورت تصور نمیکنم زنان بخواهند در منزل بنشینند و نه تنها تحصیل کرده ها که دختر حاجیها و حاجیه خانمای آینده را هم نخواهید توانست جز با زبان خوش و قدر دانی و پرداخت حق و حقوق کافی و لایق مقام مادر خانه نشین کنید.
اگر این کار را کردید که هم مادران را خوشحال میکنید و هم توانمندی و احترام لازم زن و مادران را که در سی سال اخیر بشدت لگد مال کردید به آنان بازخواهید گرداند تا بتوانند با سرافرازی و آرامش و فرزندان آینده جامعه را به نحو احسن پرورش دهند و فرزندانی شایسته با سلامت کامل جسم و روح و دماغ تحویل شما پدران قدر دان و جامعه بشری نمایند!
البته از شما بعید میدانم! شما خیلی لطف کنید شاید مادران را کتک نزنید!
از ما گفتن. . . تو خواه پند گیر و خواه ملال.