پیکار سختی بود میدانم
خیلی بها دادید میدانم
خشمگین هستید میدانم
بفکر مقابله به مثل
اما بدان جوان
تو پیروز شدی!
پیروز تویی!
هرگز شک نکن!
ببین صف ظلمت چگونه ماتم گرفته!
ببین هر آنچه تف سربالا انداختند
امروز بر سر و رویشان سرازیرست!
دوست میداشتی مسلح بودی میدانم
انتخاب توست! وطن توست که اشغال شده
دوستت را جلوی چشمانت پر پر کردند
چون مثل آنهااهل بت پرستی نبود! همین!
چون مثل ما نمیخواست کشک فرض شود!نه؟
ملت ایران خوب میداند کشک شدن یعنی چه!
خوب میداند شلاق و شکنجه و اعدام یعنی چه!
به برکت سی سال جنایت بنام دین فهمیدیم!!
و چه خوب شد که فهمیدیم حکومت دینی را!
و چه خوب شد که دست دینفروشان وا شد!
چه خوب که اهرمن بخودی خود رسوا شد!
تا دگر تصور نکنند فتنه بلدند!
تصور نکنند خدعه چیز خوبیست!
تا بدانند و بدانیم ما:
که حق و راستیها
بهترین راهست!
یا حق!
جوان!
تو پیروزی!
به تو افتخار میکنیم!
همه ایران بتو افتخار میکند!
جهان آزادگی سرفرازتر شد!
هستی هم قد کشیده با شما!
نظام در دنیا رسوا شد!
این پیروزی کمیست؟
پس پیروزی چیست؟
کشتار ملت؟
عجب!!!
اسلحه برداشتن امروز حق توست جوان ایران!
چون حکومت خادم توست! و نه بیشتر از این!
حق نداشتند بر تو اسلحه و چماق گیرند!
حق نداشتند! نفهمیدند یک غلطی کردند!
مثل خر هم خودشان در گل ماندند! بهتر!!
حال به باتلاق ظلمت فرو رفته اند! بهتر!
این آیا پیروزی اندکیست؟
تا همین پریروز جهان برای بت اعظمشان
پیپ انگلیسی هدیه میفرستاد!
حالا مجبورند تو را در بی بی سی نشان دهند!
حالا فهمیدند وارثان ایران کیانند!چه عجب!
بالاخره دوزاری حضرات افتاد! شیرفهم شدند!
تو پیروز شدی! ملت ایران سرفرازتر شد!
این یکی از بزرگترین پیروزیهای زمان بود
به جناحهای حکومتی گوش نسپر!
آنها باید نان را به نرخ اسارت بخورند!
به نرخ اسارت من و تو! ایرانی.
گور بابای هر که نان را به نرخ اسارت بخواهد!
و لعنت بر اجداد هر آنکه بر ایرانی چماق زند!
و هر آنکه ما را همچنان کشک فرض کند!
تو پیروز شدی جوان!
امروز دگر کشک نیستیم ما! ما ملت ایرانیم!
ببین هموطنانت در سراسر جهان امروز
دگر تروریست نیستند! حالا انسانند!
حالا سرشان را بالا میگیرند در دنیا!
دوباره بعد از سی سال آزگار کشک بودن!
ببین! ایران دوباره جان تازه گرفته!
ببین عزیز دل! از خون همین جوانان
ایران دوباره ایران شد!
این کم پیروزیست آیا؟!!
تو پیروزی!
بگذار هر آنچه خواهند بگویند!
گوش به قلبت بده! نه سیاستمداران
بدان ایران مال توست!
این را آن بت اعظم هم گفت!
اما حاضر نیست نیم متر از زمینهایش را
به تو بدهد! اگر بگویی بده: میگوید: کشک!
میگوید: زرشک! مگر نگفتند سی سال؟! چرا.
امروز تو به آنها میگویی: کشک!
بگذار فتنه کنند بنام ملت ایران!
فتنه هایشان در برابر خدا کشک است!
خودشان در برابر ملت ایران کشکند!
به خیالشان ماندگارند باز: زرشک!!
بگذار با خیالشان فعلا خوش باشند
ما که میدانیم سرنوشت همه دیکتاتورها چیست!
ما که میدانیم حکومت ظلم هرگز پایدار نمانده
ما که میدانیم. ما ملت ایران پیروزیم!
جوان ایران پیروزیت خجسته بادا
و مقاومت این ماه تو بر تارک تاریخ ایرانزمین
ثبت شده و ماندگار خواهد ماند! جاودانه!
اما پند خواهرانه من اینست:
در عفو لذتی هست که در انتقام نیست!
میدانی آن لذت چیست؟
همان لذتی که تو اینک میبری!
با وجود همه دردها و رنجها و خشمها
در اوج لذتی که شیردلانه ایستادی!
و در برابر ظلم و ستم سر فرود نیاوردی!
جوان دلاور ایرانی!
در اوج لذتی تو امروز!
لذتی که با هیچ لذت دنیایی قابل مقایسه نیست!
هیچ میدانی چرا؟ !
چون تو بر حقی!
چون تو تیر شلیک نکردی!
چون تو چماق بر سر هموطن نکوفتی!
چون تو تنها ایستادی و حق را فریاد کردی!
نه تنها حق خودت را که حق ملتی را فریاد کردی!
باید هم احساس غرور و افتخار کنی
مردمان جهان امروز به تو افتخار میکنند!
خانواده بشریت این شجاعتت را میستاید اینک!
چطور تو پیروز نشدی؟ مگر ممکن است؟
چقدر باید کوردل بود که این پیروزی را ندید.
جهان دید و به بر حقی تو شهادت داد! کافیست!
اما اگر فردا مسلح شدی
و نتوانستی بر خشمت فائق آیی
و نتوانستی ببخشایی و بگذری
اگر چماق بر سر هموطنی بزنی
اگر کسی را بکشی تو هم فردا
آنگاه غم همه وجودت را فرا خواهد گرفت!
انگاه حتی اگر بازی را ببری شاد نخواهی بود!
دگر به خود افتخار نخواهی کرد!
دگر کسی به تو افتخار نخواهد کرد!
آنوقت تو هم میشوی از جنس آن دگران!
انتخاب با توست!
تو حق دفاع از جان خود و خانواده را داری
تو حق دفاع از ملت را هم داری!
در روزگاری که نیروهای مسلح بجای امنیت
بر روی ایرانی حق خواه مظلوم آتش گشایند
در روزی که حکومت به ما اعلان جنگ کند
همه ایرانیان حق دارند مسلح شوند!
هر که گفته ندارند کشک گفته!
اما ببین جوان بدان!
بهای مسح شدن تو سنگینست!
عمری را در عذاب خواهی زیست
بپرس از آنها که آدم کشتند
کاش بگویند که چقدر غمگینند!
و امروز در اوج درد شادمانی!
با تمام وجود سرفراز و در اوج لذت!
بگذار همیشه همچنان بمانی تو نسل جوان!
جنگ مسلحانه نتیجه اش همین گنداب میشود و بس!
سی سال پیش همان کردند که این شد سی سال!
دوست داشتی؟ خوب بود؟ سی سال اخیر؟!
اگر پول و کار هم داشتی اما غمگین بودی نه؟
اگر همین بساط خوبست که نیازی به جنگ نیست!
خوب همین بساط میماند و همگان همچنان غمگین!!
اما اگر قرارست تغییری بنیادین پدید آورد
که می باید روشهایی از بنیاد متفاوت بکار بری!
خودت خوب میدانی چه میگویم!
پس به بزرگترها گوش مسپار!!!
جوان دلاور ایرانی!
تو میتوانی این بار
با عشق هم به آنچه میخواهی برسی!
باور کن با این هوش و جان و خرد بیدار تو
تو میتوانی با عشق هم انقلاب کنی!
بیا رسم نوینی به جهان بیاموز!
بیا ایرانی باش و ایرانی بمان!
بگذار این نا ایرانیها هر چه میخواهند بکنند!
بالاخره ملت با تو همراه همه به خیابانها می ریزند!
بالاخره چند میلیون را میخواهند زندانی کنند؟
بالاخره میفهمند که حکومت به این شکل کشک است!
بالاخره عطایش را به لقایش می بخشند و میروند!
چون چنین حکومت کردنی هیچ کیفی ندارد!!
اما تو بیندیش
راه بازگشت به ملت را بر آنها نبند!
اگر خودشان بستند حرف دیگریست
تو از روشهای کم هزینه تر برو
تو راه صلح را هرگز سد مکن!
اعتصاب هزینه ای ندارد!
کافیست همگان در مدرسه و محله
هر چه دارید قسمت کنید
کافیست حاج خانمهای محله هم
هر چه دارند با همه قسمت کنند
بی گمان اگر بفهمند ملت مصمم است!
اگر هدف نهاییتان تعیین شده باشد
و همگان تنها بر آن پای فشرید:
و برای تعیین سرنوشت
خواهان رفراندوم شوید
آنگاه بی گمان اعتصاب کارگرست!
دگر برای جنگهای جناحی کشته ندهید!
اینها مظلوم نمایی میکنند باور نکنید!
خودتان کم در ارتش و سپاه که فامیل ندارید
از همانها بخواهید سران مملکت را کت ببندند
تا شما رفراندومی برگزار کنید!
شما این اولتیماتوم را بدهید
دگر باقی با خود ظالمان!!!
هر آنکه خواست مقاومت کند
در آینده با ملت ایران طرفست!
پیروز و پاینده ایران
و جوانان دلاور آزادیخواه ما.
>
اعتصاب: بیان قهر ملت!