semi philosophical
~political satire~

no mo' ho'ly and mo'dern slavery!
please

۱۰.۱.۸۹

بهار در راهست! خانه تکانی کرده ایم؟

دین و باورها بهترین خوراک قدرت استثمار و برده داری:

اگر کلید دار مسیحیت کلیسای روم نبود
اگر کلید دار کعبه مسلمین خلفای عربستان نبودند
بشر هم پیام را درک کرده بود:
که همانا رهائی بشر از استثمار و بندگیست
بشر هم رها شده بود از همه بندهای درونی و بیرونی!
*
بند و یوغ و داغ و استثمار و آزار و بهره کشی از انسانها
همه مظاهر اهرمنیست. نه مظاهر مینوی!
*
خرد: همان قدرت بینش مینوی انسان است
باز شدن چشم سوم به بعد چهارم مینوی!
*
همه انسانها بعد چهارم دارند
اهرمنیان چشم جان و خرد بشر را کور میخواهند
به زر و زور و تزویر و نفاق و دروغ و تحمیل!
*
اگر تا کنون این مظاهر اهرمنی را تشخیص نداده اید
بدانید تا با چشم جان و خرد (چشم سوم) به بعد چهارم راه نیابید،
حقایق هستی را ادراک نمیکنید
و به درگاه زمانه نوین راه نخواهید یافت
*
هر آنکه انسان را بنده و عبد و عبید خود و قدرت خاصی در زمین بخواهد
(به هر فتنه و دینی!) زندانبان بشر شده است و مظهر کفر و اهرمنیست.
*
کفر یعنی همین!
محاربه با خدا و هستی و بشر یعنی همین!
*
سد راه ورود تنها باورهای غلط است.
مغزشوئی شدن بشر خوراک اهرمن است!
*
راه ورود به بعد مینوی برای هر انسانی بازست.
خودتان بی سر و صدا امتحان کنید و وارد شوید!
*
انسانهای بسیاری در سرتاسر زمین به زمان نوین وارد شده اند.
درگاه زمان نوین در درون هر انسانیست. شما هم میتوانی. اگر بخواهی!
* * *
راه اینست:
ذهنت را از همه افکار منفی خالی کن
ذهن که خفقان گرفت صدای خرد را میشنوی!
*
از همه نفرتها و کینه ها و عقده ها تهی شو
از همه باورها باید تهی شد
از همه احساسات بد می باید تهی شد
از همه سر و صدای ذهن اگر تهی شدی رهائی!
*
ذهن منشا همه افکار منفیست:
احساس ترس و خشم و نفرت
احساس گناه دائمی بر سر هیچ و پوچ!
*
اینها همه سر و صداهای اضافیست
ذهن اجازه نمیدهد صدای خدا را بشنوی!
*
آنچه خوراک شیطان است همین ذهن است
آنچه کنترل تو و نفس را بدست گرفته ذهن است!
*
اگر ذهن را رام و آرام کردی
خرد و بعد چهارم بیدار میشود
*
آنگاه با خرد جهان را ادراک خواهی کرد
آنگاه با چشم جان حقایق را خواهی دید!
*
اهرمن را در جان و خرد راهی نیست
اینگونه از مظاهر اهرمنی پاک خواهی شد
اینگونه اهرمن نخواهد توانست تو را خام خود کند!
* * *
راهش اما "جدال با ذهن" نیست:

ذهن مثل طفلیست که مدام ونگ ونگ میزند
مدام بهانه میگیرد و هوس این و آن میکند
*
البته طفلیست با عقل عالمان!
به هزار لطایف الحیل تو را به راه خود میبرد!
* * *
ساکت کردن ذهن:
کار دشواریست اما ممکن است
*
طفل را نمیتوان با خشونت ساکت کرد!
باید با ذهن مدارا کنی ... تا ساکت شود
*
هر چه از تو خواست با لبخند برایش لالائی بخوان
باید بتدریج خودت به ونگ ونگ ذهن گوش ندهی
* * *
بعد هزار فتنه و ترفند برایت میبافد
شک می آورد و نه می آورد در کارهایت
تا به راهی که میگوید نروی دست بردار نیست!
*
ذهن مثل اهرمن میگوید به من گوش بده
ذهن میگوید: باید هر کاری من گفتم بکنی!
*
خدا میگوید: به جان و خرد و قلبت گوش سپار
فرقش اینجاست!!
* * *
مدتی طفل ذهن را باید به حال خودش رها کنی
تا چشم جان باز گردد و با خرد ادراک کنی
*
تا خدا را از درون خویش ببینی و بشناسی
و حقایق را از درون خودت ولاغیر! درک کنی.
*
آنگاه بدان وارد زمان نوین شده ای تو هم.
بهمراه میلیونها انسان رها شده از بندها:
رها شده از همه بندهای نامرئی درونی و بیرونی!
*
این رهائی همان پیام همه پیام آوران راستین بود.
ببین چقدر در هیاهوی ذهن و قدرت گم شده پیام!
*
چنان گم شده که حالا دین خودش بزرگترین زندانست!
دین از طریق مسخ ذهن داغ بر چشم جانها زده است!
*
از همین روست که یک راه ورود به زمان نوین
کنارگزاردن موقت همه باورهاست تا چشم جان گشوده شود
آنگاه میتوان ندای خدا را شنید و از درون مومن راستین شد
باقی همه بهانه است! باقی همه بند است و سد راه!!
* * *
و بندهای نامرئی درونی بشر
امروز از همه غل و بندهای مرئی طول تاریخ بشر بیشترست!
* * *
در ورود به زمان نوین:
همه این بندهای نامرئی درونی می باید گسسته شوند!
تصورش را بکنید چه کار عظیمیست و چگونه باید اجرا شود.
* * *
هر انسانی موظف است هر چه زودتر:
خود را از همه بندها رها کند و به ذهن گوش نسپرد.
و به نفس گوش نسپرد! و به مادیات کمتر بها دهد!
* * *
هر انسانی موظف است برای نجات بشر
خالص و پاک شود همچون کودکان و فرشتگان و خدا
*
هر انسانی باید از دروغ حذر کند
گناهی بالاتر از دروغین بودن نیست
رهائی یعنی خود راستین خویش بودن!
*
رهائی یعنی انسان شریف بودن:
... انسان کیست؟ انسان چیست؟!
به درون خود رفتن و راز درون جستن
و راز هستی را از درون خویش جستن
مهمترین وظیفه انسانها درین دورانست!
*
کافیست چشم جان باز شود
کافیست ذهن و نفس رام شوند
... باقی مسیر را خواهیم یافت
*
درگاه زمان نوین در درونمان باز خواهد شد
از درون همه انسانهای فرشته خوی و نیک اندیش
ورود خانواده بشر به دوران بهتری ممکن خواهد شد
*
درگاه ورود به زمانه نوین:
در درون هر یک از ما انسانهاست!
* * *
وارد شویم؟!
یا همچنان برده ذهن و نفس بمانیم؟!
انتخاب با هر یک از ما انسانهاست
*
اما بدان! ای فرزند بشر:
برده ذهن و نفس شدن
مایه همه رنجهایت بوده
ریشه همه دردهایت بوده!
* * *
مگر بهترین خاطراتت
از زمان کودکی نیست؟
با من بگو بشر:
رهائی مگر چه عیبی داشت؟!
* * *
اگر زمین دهان بگشاید
بدان صبرش از برآیند میلیاردها ذهن مشوش سرآمده
* * *
مام زمین میداند:
بهار در راهست!
.
خانه تکانی کرده ای؟
یا بر عهده او گذارده ای؟!
* * *

unity

The enlighted

People are afraid, very much afraid of those who know themselves. They have a certain power, a certain aura and a certain magnetism, a charisma that can take out alive, young
people from the traditional imprisonment....

The enlightened human cannot be enslaved - that is the difficulty - and he cannot be imprisoned.... Every genius who has known something of the inner is bound to be a little difficult to be absorbed; he is going to be an upsetting force. The masses don't want to be disturbed, even though they may be in misery; they are in misery, but they are accustomed to the misery. And anybody who is not miserable looks like a stranger.


The enlightened man is the greatest stranger in the world; he does not seem to belong to anybody. No organization confines
him, no community, no society, no nation

The Rebel challenges us to be courageous enough to take responsibility for who we are and to live our truth

The Zen Manifesto: Freedom from Oneself Chapter 9

Spirituality


راه یافتن به بعد مینوی یک تلاش نیست، یک نیاز انسانیست که با آگاهی از ماهیت انسان و جهان هستی دست یافتنیست. درین راه همه انسانهائی که در طول تاریخ به این ماهیت دست یافته اند میتوانند راهگشا باشند. صرف حضور فیزیکی یا مینویشان روحفزاست. صرف خواندن اشعار مولاناهای تاریخ و حتی بازدید از آنها پس از قرنها تاثیرگذارست. پیام همه آنها که با هستی یگانه شدند یکیست. هستی حقیقتی متصل و یگانه است. سفر مینوی یعنی یگانه شدن با خود برتر و جهان هستی. این سفری عقلانی و فلسفی نیست! عقلا و علما و فلاسفه راهنمایان این راه نیستند. مگر آنکه خود خدایگونه شوند! آنگاه دگر خود را عالم و فیلسوف نخواهند نامید. چون عقل و علم و منطق و استدلال ابزار شناخت جهان مادیست. و سفر مینوی برای شناخت جهان مینویست. سفریست درونی و شخصی! جهان هستی دانشگاهش، اساتیدش همه روشن شدگان تاریخ بشر! زندگی کلاس درس این سفر!

ابزار این سفر در روان و جان هر انسانی جاسازی شده است. هر چند بالاجبار همه درین کلاس ثبت نام شده ایم اما ورود به مراحل بالاتر اختیاریست.اگر به درسهای هر مرحله بی توجه نمانیم امتحانات بعدی سهلتر خواهند بود. مدرکی هم در کار نیست، غیر از آنچه روان هر یک ما در هر مرحله به ما و هستی گزارش و گواهی میدهد! معمولا هم ما و هم اطرافیان براحتی متوجه نمره ردی یا قبولی مینویمان میشویم. انسان مینوی به همه عالم بی قید و شرط عشق میورزد. برای شادمانی درونی نیاز به بهانه های برونی و مادی نیست. انسان مینوی آزارش به هیچ موجودی نمیرسد و ظلم به موجودات هستی را تاب نمی آورد!

زمان آن رسیده که درسهای مینوی را آغاز کنیم: قدم اول نشنیده گرفتن افکار منفیست و آینده را زیبا ترسیم کردن. دنیای بی سر و ته امروز برآیند افکار همه ما انسانهاست! نگاهی به دنیای بیرونی بخوبی از درون خانواده بشر در هر زمان خبر میدهد. تنها با زیبائی مینوی درونی میتوان به دنیای زیبای برونی رسید و بس.



آنگاه که برآیند اندیشه های نیک بر افکار مغشوش نفس پرستان طماع و زورگوی و ستمکار غلبه کنند ما خانواده بشر پیروزیم! روشن شدگان تاریخ تنها انسانهای ورای زمان و مکان خواهند بود. اما در نهایت خوبیها بر بدیها و بقول ما ایرانیان اهورائیان بر اهرمنیان پیروزند. چون جهان هستی مثل ما آدمیان بیکار ننشسته بود و در همه این مدت مشغول تکامل بوده. هر چند از دید حواس پنجگانه بشر نامحسوس؛ اما در طولانی مدت میتوان تفاوتها را دریافت. کودکان امروز قابل مقایسه با کودکان قرون گذشته نیستند. حتی اگر هرگز به مدرسه نرفته باشند و در محرومترین نقاط زمین بدنیا آمده باشند بنظر میرسد روان و خرد بشر امروز در سطوح بالاتر مینویست. اتفاقا کودکان شهر نشین بیشتر غرق در مادیات شده و امکان کمتری برای بروز استعدادهای مینوی می یابند. اگر چنین نشود امروز هر کودکی قادرست خدایگونه شود! این احتمال در هزاره های پیش بسیار کمتر بود. مادیات هم تا این اندازه ذهن و وجود بشر را مدام به خود مشغول نمیکرد.



آیا این بی اعتنائی به هدیه های مینوی هستی سزاوارست؟ آیا این همان کفران نعمت نیست که فرشتگان را بال پرواز ببندیم و خودمان هم بجای انسان راستین بودن مثل روباتهای برنامه ریزی شده زندگی کنیم؟ برده وار بدنبال نفس و قدرتهای پوچ بدویم؟!



من از دینداری نمیگویم. تاریخ گواه خیل دایندارانیست که دین را ابزار سرکوب یکدگر کردند. دین تنها ابزار دگردیسی مینوی بود و بس. برای دگردیسی کرمهای در پیله.



دگردیسی مینوی دلیل زندگانی ما انسانهاست. وگرنه عقل هم میداند این نوع زندگی منفصل از یکدگر و هستی دیر یا زود محکوم به نابودیست. تصور بفرمائید زمین پر از انسانهای راستین مینوی میبود. آنگاه علم و تکنولوژی هرگز در جهت نابودی زمین و منابع و انسانها بکار نمیرفت. خرد آنست که بنیان تکنولوژی هر عصر را منطبق با چرخه های حیات در زمین پایه ریزد و نه بر نابودی ذخایر زمین. چرخه طبیعی حیات را بر هم زده ایم، چون از چرخه مینوی هستی منفصل شده ایم. زندگی امروز بشر هیچ پیوستگی با محیط اطرافش ندارد. انگار زمین و موجوداتش همه در حال نواختن یک سینفونی زیبا و باشکوهند و تنها ما بنی بشریم که درین میان خارج میزنیم!



انسانهای مینوی هر سازی که بزنند در همراهی با سنفونی زیبای هستیست. گر بگوش جان بشنویم همه روشن شدگان تاریخ نوازندگان ماهر یک سنفونی بوده و هستند. ساز درونشان درست کوک شده!

شاید ما نتوانیم مانند آنان با سنفونی هستی همراهی کنیم، اما بد نیست گهگاهی هم به تماشای این ارکستر زیبا بنشینیم. بلکه ارتعاشات این موسیقی موزون کائنات بر تار و پود وجودیمان اثر کرد و روزی آنها را هم با خود به ارتعاش و رزونانس واداشت! تا نوای نت خاص وجود یکتای خویش را همراه این سنفونی رویائی بشنویم. و بدانیم که هستیم! و از آن پس هستی همواره ما را خواهد یافت: در همان نت بی همتا! آنگاه هرگز گم نخواهیم شد!! ما هم میشویم جزو روشن شدگان. اقلا نیمچه روشن شدگان! از گم شدن برای همیشه که بهترست.



آنانکه از معنویات گریزانند ای کاش بگویند آخر این ایرادش چیست که روزی بی بهانه های مادی شادمان باشید چون میدانید در غم شما هستی ناخشنودست! اگر نبودید کنسرت هستی یک نت کم داشت!



تا حالا دلم برای بشر میسوخت. اما به اینجا که رسید گمان کنم دلم برای جهان هستی بیشتر میسوزد! طفلکی باید بجای نوای خوش میلیاردها جیغ بنفش در هر ثانیه بشنود!



اگر انسانهای نیک موسیقی دلنشینند لابد ما آدم بدها هم هر یک بگوش کائنات عین جیغ بنفشیم! تصور کنید زمین و کائنات چقدر از برآیند افکار مغشوش بشریت ناخشنود میشوند!



اگر خود شما بجای زمین بودید روزی چند بار آتشفشانی میشدید؟! طفلی مادرم زمین، عجب تحملی داشته تا بحال! بهترست اقلا آخر هفته ها همگی در سراسر زمین همراه و همنوا سرودهای عاشقانه بخوانیم. حال که نوروز جهانی شده، یعنی به رسم نوروزی همه سیاستمداران دنیا موظفند دشمنیها را به کنار زده و دست دوستی بدهند.



ما ملتها که میتوانیم اقلا دست دوستی بدهیم نمیتوانیم؟ البته ما با سیاستمدارانی که هنوز با دیگران دشمنند دست دوستی نمیدهیم! ما ملتها بهترست خودمان با خودمان دیدار و گفتگو کنیم و هم به افتخار خودمان خانواده بشر جشن و شادی براه اندازیم و آنچه داریم با دیگران قسمت کنیم و شریک و یاور هم باشیم و آخر هفته ها هم در گروههای مختلف به بهانه های مختلف در سکوت و یا با نجوا اما با دلی سرشار از امید به آینده ای بهتر از عمق وجودمان به کل بشر و زمین و هستی متصل شویم، تنها برای اینکه متصل باشیم و یگانگی هستی را برسمیت بشناسیم!



خیلی مهم نیست در زبان به چه آئینی باور داریم و یا اصلا به خدا و توحید باور نداریم. مهم اینست که خود را جدا از دیگران و هستی ندانیم!



مهم اینست که در نفس خود غرق و گم نشویم و هستی را فراموش نکنیم. مهم اینست که افکار منفی را با احترام به خود و اطرافیان و بشریت و هستی رها کنیم و نیک بیندیشیم و نکوئی همگان را بخواهیم و جز نیکی از ما به جهان نرسد! اما در برابر آنانکه موجب آزار انسانها میشوند هم سر فرود نیاوریم! در صف ظالمان نمانیم. فریاد مظلومان را بشنویم و انعکاس دهیم و بشر را به همراهی و همدلی بیشتر تشویق کنیم. همواره صمیمانه رویای رهائی بشر و بهشت جاودان زمین را پیش رو داشته باشیم. حتی در دشوارترین دورانها. بخصوص در دشوارترین دوران!



زمان آن رسیده که عینک باورها را به کنار گذاریم و دوباره با نگاه کودکانه به جهان بنگریم. براستی که کودکان بهترین آموزگاران مینوی ما هستند. بجای فرم دادنشان در قالبهای بسته بیائید کمی هم ما از آنها بیاموزیم. آنها که در زمان کودکی بیدار شده اند خودشان بلدند بدون دخالت بزرگترها مسیر تکاملیشان را بیابند! لطفا این حق را از آنها سلب نکنید. چون در هر حال به راهی که باید میروند. اما با دشوارهای بیشتر! بجای انگولک کردن فرزندان بیائید قدری به درون آشفته خود سر و سامان دهید.



در مسیر مینوی تنها با آنانکه براستی میدانید از انسانهای مینوی بزرگ دورانشان بودند ارتباط برقرار کنید. عقلا و فلاسفه فانوس راه مینوی شما نیستند! پس اول بدانید انسانهائی که این مسیر را رفته اند و خدایگونه شدند چه خصوصیاتی دارند تا به اشارت هر "عاقل ِعالم" به چاه جنون نروید! آن دیوانه ای که مولانا میگوید از هزاران عاقل و فیلسوف به رموز هستی آگاهترست! تا بروز و ظهور عشق مینوی و "خدایگونگی" را تشخیص ندادید، بدنبال هر ننه قمری که مدعی روحانیت بود روان نشوید، هر چند معروفترین عالم و فیلسوف دهر هم باشد. بجایش مولانا بخوانید و سماع کنید بهترست! چون عقلا و فیلسوفان اگر متکبر هم باشند معمولا همین مقدار سرخوشی طبیعی شما را هم نابود میکنند. شما هم برج زهرماری میشوید مثل خوشان! کجای هستی دائم به غم اندرست؟ پرندگانی که شما دیده اید دائم نوحه میخواندند و بر سر میزدند؟ یا طبیعت حوالی شما یکسر سیاهپوش و در ماتم و عذا بوده؟ آیا هرگز دیده اید حیوانی به حیوان دیگری فخر بفروشد یا حسادت کند؟ انتظار دارید با همین تفاخر به زمین و زمان با هستی یکی شوید؟!



: First Lesson on a Spiritual Jurney

Calm your Mind!



Our Inner & Outer world

is the Sum of our Thoughts

_________________________________________