"من ملک بودم و فردوس برین جایم بود"
تو کلک بودی و افساد فلک کارت بود!
* * *
از زمانی که فلک آوردتان در مهد مهر
کارتان راهزنیست! غارت پردیس سپهر!
.
در بهشت مهر بنشستی و گردن میزنی؟
حوریان آزرده ای! از مهر حق دم میزنی!
* * *
کی به پردیس جهان ِعارفان آدم شوی ؟
در سرای مهر هم درگاه دوزخ میشوی؟
حق گواهست که نی مهر شناسی نی شرف
امتحان "عشق و شرف" بود! تو را دیگر هدف
* * *
کی بدین زهد ریائی از همه سرها سری؟
هان بدان! با هفت هزار سالگان سر به سری
.
* * *
قسم به خون شهیدان راه آزادی
.
قسم به زخم اصلاح و اصول!!
قسم به این طلوع و آن افول!
.
قسم به زورگویان ِمودب ما
قسم به بیدلان ِخردمند نما!
.
قسم به اتمام ِحجّت ِیاران!!
به صبر سرآمدهء ایرانیان!
.
قسم به خون شهیدان راه آزادی!
به ظلم! نمانده نظامی و نمی مانی!
.
قسم به زوزه های شغـال ملایان!
به شریعت ِصد سالهء نامشروعان!
.
به خفقان ِسی سالهء خودیهاشان!
به فتنه های کـور مافیاهاشان!
.
به نور! که محو کننده شیطانست
به حـق! که حق پیـروز میدانست
.
به دام توطئهء خویش گرفتارید!
به شـرّ ِمکـر خودیها بر دارید!
.
قسم به عزت و قدر و مقام آزادی!
به ظلم! نمانده نظامی و نمی مانی!
.
قســم به دلاور مردمـان ِهمراه
به قیـامی که میرسد از راه!
.
به چشم به در دوختهء زندانی
به خشم به لب رسیدهء طغیانی!
.
قسم به همین ماه های طوفانی!!
به ظلم! نمانده نظامی و نمی مانی!
.
به ظلم ِخویش طناب نهادی بر گردن
به قعر ِدرک میروی به جان کندن!
.
قسـم به صبـح دل انگیـز آزادی
وطـن همه جشـن خواهد شد و شادی
* * * * * *
کوردستان من!
در قلب من تو همیشه مظهر رشادتی
تاریخ پر فراز و نشیبت
سند ایستادگی ایران اهورائی
دلیل ماندگاری من ایرانیست!
*
به تو افتخار میکنم
به تاریخ و به فرهنگ و به پرچمت
گرامیست هر آنچه تو گرامی داری
تو یادگار اولین ایرانیانی
تو پرچمدار مبارزه علیه دشمنان
همیشه جاوید بمان کوردستان
*
هر جا که هستی سرفراز باشی
زنده و آزاد و پاینده
که تا تو هستی ایرانمنشی هست
*
جاودان مانی کوردستان
دست تو روی سر یاران
* * * * * *
کوردستان! یاور
سفر سلامت
*
ای فرزند پاک ایران
ای دلاور یل
نمان به ظلمت
تو برو سفر سلامت
عشق ما
رسنی بر گردن نیست
پیوندیست ناگسستنی
*
عشق مادر و فرزند
عشق میهن و ملت
زوال ناپذیرست!
*
حکایت رهائی کردستان
حکایت دو مادر و فرزندست
در پیشگاه آن قاضی
*
قاضی میگوید:
فرزند را دو شقه میکنیم
نیمیش مال هر یک از شما!
*
عشق مادری میگوید:
بگذار فرزندم زنده بماند
من از حق خود گذشته ام!
*
کوردستان عشق من
تو برو زنده و آزاد و آباد زی
سفر سلامت
سرت سلامت
*
میدانم روزی
به آغوش مام میهن بازخواهیم گشت
همه ما بی وطن شدگان ایرانی
به ظلم خلفای شیطانی
*
چه خانواده ها
که درین سی سال
فرزند دلبند را
به تنهائی روانه غربت کردند
عذاب جدائیها را به جان خریدند
تا فرزندان را از خطر برهانند
*
عشق میگوید:
" یاور همیشه مومن
تو برو! سفر سلامت
غم من مخور که دوری
برای من شده عادت"
*
برو عشق من کوردستانم
زنده زی; شاد زی
آزاد و آباد زی
غم دوری مخور
سر عشق سلامت!
* * *
ای به داد من رسیده ، تو روزای خود شکستن
ای چراغ مهربونی ، تو شبای وحشت من
ای تبلور حقیقت ، توی لحظه های تردید
تو شبو از من گرفتی ، تو منو دادی به خورشید
اگه باشی یا نباشی ، برای من تکیه گاهی
برای من که غریبم ، تو رفیقی جون پناهی
یاور همیشه مومن ، تو برو سفر سلامت
غم من نخور که دوری ، برای من شده عادت
ناجی عاطفه من ، شعرم از تو جون گرفته
رگ خشک بودن من ، از تن تو خون گرفته
اگه مدیون تو باشم ، اگه از تو باشه جونم
قدر اون لحظه نداره ، که منو دادی نشونم
وقتی شب شب سفر بود ، توی کوچه های وحشت
وقتی همسایه کسی بود ، واسه بردنم به ظلمت
وقتی هر ثانیه شب ، طپش هراس من بود
وقتی زخم خنجر دوست ، بهترین لباس من بود
تو با دست مهربونی ، به تنم مرهم کشیدی
برام از روشنی گفتی ، حلقه شبو دریدی
یاور همیشه مومن ، تو برو سفر سلامت
غم من نخور که دوری ، برای من شده عادت
ای طلوع اولین دوست ، ای رفیق آخر من
به سلامت سفرت خوش ، ای یگانه یاور من
مقصدت هر جا که باشه ، هرجای دنیا که باشی
اونور مرز شقایق ، پشت لحظه ها که باشی
خاطرت باشه که قلبت ، سپر بلای من بود
تنها دست تو رفیق ، دست بی ریای من بود
یاور همیشه مومن ، تو برو سفر سلامت
غم من نخور که دوری ، برای من شده عادت
* * *
زنده یاد ايرج جنتی عطائی
