* * *
سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند! !
نهال شوق در خاطر چو برخیزند بنشانند!
ز رویم راز پنهانی چو میبینند میخوانند!
ز چشمم لعل رمانی چو میخندند میبارند!
ز چشمم لعل رمانی چو میخندند میبارند!
ز زلف عنبرین دلها چو بگشایند بفشانند!
به فتراک جفا جانها چو بربندند بر بندند!
به فتراک جفا جانها چو بربندند بر بندند!
ز فکر آنان که در تدبیر درمانند در مانند!
چو منصور از مراد آنان که بردارند بر دارند!
چو منصور از مراد آنان که بردارند بر دارند!
دوای درد عاشق را کسی کو سهل پندارد!!
که با این درد اگر در بند درمانند در مانند!
* * *
که با این درد اگر در بند درمانند در مانند!
* * *
سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند!
پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند
به عمری یک نفس با ما چو بنشینند برخیزند
نهال شوق در خاطر چو برخیزند بنشانند!
نهال شوق در خاطر چو برخیزند بنشانند!
در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
بدین درگاه حافظ را چو میخوانند میرانند!
بدین درگاه حافظ را چو میخوانند میرانند!
رخ مهر از سحرخیزان نگردانند اگر دانند!!
سرشک گوشهگیران را چو دریابند دُر یابند!
سرشک گوشهگیران را چو دریابند دُر یابند!
* * * * * * * * * *
علم بهترست يا دين؟!
گفتمت: علم بهترست يا دين؟!
گفتي: اي! هيچيک نه آن و نه اين
علم بسيار دردسر دارد! ! !
از قضا! کار فقط به سر دارد!
دين که مال کمر به پائين است!
لايق بازجويان اوين است! ! ! !
از همه بهتر شعر و آهنگ است !
شادي و مهر و جشن و فرهنگ است
گر بخواهي به شادماني غنود! !
بپا نه عالم، شوي نه آخوند! !
دين که مال کمر به پائين است!!
علم هم سر بلند به دار دين است!
بهتر از هر دو شعر و آهنگ است!
شادي و مهر و جشن و فرهنگ است!
* * * * * * * * * *
علم بهترست يا دين؟!
گفتمت: علم بهترست يا دين؟!
گفتي: اي! هيچيک نه آن و نه اين
علم بسيار دردسر دارد! ! !
از قضا! کار فقط به سر دارد!
دين که مال کمر به پائين است!
لايق بازجويان اوين است! ! ! !
از همه بهتر شعر و آهنگ است !
شادي و مهر و جشن و فرهنگ است
گر بخواهي به شادماني غنود! !
بپا نه عالم، شوي نه آخوند! !
دين که مال کمر به پائين است!!
علم هم سر بلند به دار دين است!
بهتر از هر دو شعر و آهنگ است!
شادي و مهر و جشن و فرهنگ است!
* * * * * * * * * *
