چلچله

*

بنام خداوند جان و خرد

خرد ورای عقلست! ادراکست:

*

.

ادراک ِحیات چو شرط ِ موجود بود
با درک حیاتت ای بشر بود بوَد!

.

هم درک ِتو در روان و جانت باشد
هم عقل در آن دچار کمبود بود

.

چون درک کند وجود را چلچله ای
همدمتر از عابدان به معبود بود

.

گر درک کنی چو او تو در پروازی
همواره دلت رها و خشنود بود

.

خود میبردت به آسمان جاذبه ای
آنجا که همه جاذبه ها دود بود!

.

آزاد و سبکبال چو پرّ ِکاهی
جولانگه تو بهشت موعود بود

.

نی پای تو را و نی سری معلومست
نی هشت جهت دگر تو را سود بود

.

نی بارگهی و نی نشان از خانه
اما همه جا نشانه مشهود بود

.

نی جای نشستنیّ و نی عادتی و
بر تن نه سری ز بهر سجود بود

.

آنجا که نه سر داری و نه سودایی
هر آنچه بخواهی همه موجود بود

.

مشتاق هوای کوی یاری و بس!
جز این نه تو را مقصد و مقصود بود

.

موسیقی کائنات در جان شنوی
چنگی به دل و بدست هم عود بود

.

نانش ز همه شهد جهان شیرینتر
آنجا که رخ یار تو را جود بود

.

خوشتر ز هوا و حال آن هیچ نبود
آندم که تو را هر دو جهان هیچ بود
.
* * * * *