دیریست خدا آلت دست است

□

دیریست که خون می‌چکد از ابر ِ سیهکار
جنگل به فغان آمده از دست ِ تبر دار
شیخان همه شاهند و سفیهان همه سردار
گویی که ازین فتنه خدا نیست خبر دار!

□

دیریست که در کشور ما از بدِ تقدیر
آزادی ابنای وطن بسته به زنجیر
شیخ آمده و چنگ نهاده ست به شمشیر
مرگ است به جولان و حیات است زمینگیر

□

دیریست که شب، تیره‌تر از ظلمتِ پَست است
شمشیرِ شریعت به کف ِ زنگی مست است
شوم است طنابی که بر آن دست تو بسته ست
برخیز ، اسیری که نشسته ست، نرسته ست

□

دیریست که قرآن شده اسباب تباهی
تقوا شده بدخواهی و شیخی شده شاهی
با حکم شریعت چه بخواهی، چه نخواهی
خون می‌چکد از ابر به شمشیر الاهی

□

دیریست خدا دشنه صفت آلت دست است
در پهلوی ابنای وطن دشنه نشسته ست
شیخ است که پیوسته به خمخانۀ تزویر
از خون جوانان وطن سرخوش و مست است

□

دیریست که دستان شریعت به چماق است
وحشت به وفور است و لی قحط وفاق است
زینگونه زن و مرد وطن را به تباهی
فرصت همه تاریکی و طاقت همه طاق است

□

دیریست که ایران به گرو گان فقیه است
این «هسته‌گری» یکسره دکّان فقیه است
با نام انرژی و اتُم، ملت ایران
سوزد به تنوری که در او نان فقیه است

□

 دیریست که آزادی ما بستۀ شیخ است
تقدیر وطن در گرو هستۀ شیخ است
باطل به ریا دم زند از «حق مُسلّم»
وین بانگ توحش سرِ گلدستۀ شیخ است

□

M. Sahar

2013

 

 



دیریست

همه چی برعکس شده
دیریست که خدا غیبش زده انگار نه انگار
دیریست شیاطین خدایی میکنند به روزگار
دیریست اسیری از شر شیطان نرسته که ما برهیم
یا که شیوخ و مشایخ برهند یا که انسان

راستی خدا کوش؟ این خدایی که میگن

پس کو خدا؟ که بشنفه فریاد ما

هستش اما انگاری که نیست
نیستش اما انگاری که هست

شوخیش گرفته با ما آ خدا

؟
چه شوخ طبعی تلخی

داره این خدا